Recensie: Ramses 'Klein, maar groots in uitvoering'

1 December 2009 overleed Ramses Shaffy. Een charmante chansonnier en acteur die zich nooit druk heeft gemaakt om een glaasje meer of minder. Drinken deed Shaffy om te vieren of te vergeten. En voor Shaffy viel er altijd wel iets te vieren. Albert Verlinde Entertainment wist het bijzondere leven van Shaffy samen te vatten in de musical: Ramses.

Met William Spaaij als de jonge Ramses en Hans Hoes als de oudere variant kent de musical twee steracteurs. Spaaij stijgt opnieuw boven zichzelf uit en Hoes is behalve een enorme look-a-like van de werkelijke Shaffy, ook nog eens een briljant acteur. Het is dat er dit jaar geen musical-awards zullen worden uitgereikt, anders stonden deze twee Shaffy’s alvast tegenover elkaar.

 

Tussen het acteergeweld van beide heren vinden we Cindy Bell, die de rol van Liesbeth List vertolkt. Liesbeth in haar jongere jaren uiteraard. Een kans die ze met beide handen heeft gegrepen. Als trouwe vriend van Shaffy ziet ze hopeloos toe hoe hij zijn leven vergooit aan de drank. Bewust of onbewust, ze is vaak even de komische noot in de voorstelling en doet dit voortreffelijk.

 

Naast de regie van de voorstelling is Dick van den Heuvel tevens verantwoordelijk voor het krachtige script van de autobiografische voorstelling. Een juiste balans van dialoog en muziek houden de voorstelling in evenwicht. Hierdoor is Ramses veel meer dan slechts een ‘Greatest-hits-musical’. De nummers van Shaffy worden enkel gebruikt wanneer ze daadwerkelijk iets vertellen over het verloop van het eenzame leven van Shaffy. Opnieuw bewijst Albert Verlinde Entertainment de theaterproducent bij uitstek te zijn wanneer het gaat om autobiografische musicals.

 

Een visueel spektakel zal Ramses nooit zijn. In één krachtige, maar simpele decorsetting vindt de voorstelling plaats en dat is genoeg. De voorstelling hoeft het hier dan ook niet van te hebben. Een oog wilt ook wat en krijgt het in dit geval juist door het zo klein mogelijk te houden. Klein maar groots in uitvoering.

 

En daarmee is Ramses eigenlijk in één zin beschreven. We kunnen er pagina’s over vol schrijven, maar waarom zouden we? Ramses moet je beleven. Een magistrale vergroting van het leven van een bijzondere man. Een voorstelling die Shaffy toont zoals hij waarschijnlijk ooit geweest is. Een eenzaam alcoholist die is opgeslokt door een stad die nooit slaapt. Zijn ervaringen heeft omgezet in muziek en daarmee een groot kunstenaar werd. Al zou die zelf nooit zo genoemd willen worden. Shaffy is gewoon Shaffy en Ramses is Ramses.

 

 

Eerdere berichten :

• Musical Classics 'Avond vol hoogtepunten'
• Recensie: Oorlogswinter ‘Afwisseling van hoogte- en dieptepunten’
• Recensie: Saturday Night Fever 'Muziek Bee Gees blijft tijdloos'
• Recensie: De Nieuwe IJstijd ‘Knap staaltje techniek’
• Recensie: Wicked 'Sensationeel'
• Recensie: De Zangeres 'Voorstelling vol mankementen'
• Recensie: Droomvlucht 'Een magisch avontuur'
• Recensie: Miss Saigon ‘Voortreffelijke cast in ontroerend stuk’
• Recensie: De Producers 'Komisch meesterwerk'
• Recensie: Thomas 'Geslaagd entertainment voor de allerkleinsten'