Recensie: De Nieuwe IJstijd ‘Knap staaltje techniek’

Onder toeziend oog van onze eigen Koningin Beatrix ging zaterdag 21 januari De Nieuwe IJstijd in première in het Oude Luxor te Rotterdam. Dit jaar is het precies 100 jaar geleden dat schrijver en tekenaar Marten Toonder werd geboren en ter gelegenheid hiervan beleefd Ollie B. Bommel een spannend avontuur door de Nederlandse theaters.

 

‘Tom Poes en de nieuwe ijstijd’ werd door Toonder geschreven en getekend in 1947. Het verhaal neemt je mee met Ollie B. Bommel en Tom Poes in hun strijd tegen de maatschappelijke klimaatverandering. Een thema dat zelfs vandaag de dag nog zeer actueel is. De gemene geleerde professor Sickbock heeft een manier gevonden de aardas te kantelen en daardoor smelten de poolkappen. Gelukkig zijn daar de heldhaftige Tom Poes en Ollie B. Bommel om hier een stokje voor te steken.

 

De aangename stem van verteller Paul van Vliet neemt je mee langs de pagina’s van dit muzikale stripverhaal. Maar wat is een stripverhaal zonder striptekeningen? Producent OpusOne heeft hier een inventieve oplossing voor gevonden: namelijk de originele striptekeningen van Marten Toonder zelf. De tekeningen vormen het decor door middel van grote videoprojecties. Dankzij computergestuurde animaties aan het geheel toe te voegen wordt je als publiek meegenomen in de wereld zoals Marten Toonder deze zelf toen ooit bedoeld heeft. Een knap staaltje techniek!

 

Binnen deze prachtige wereld van striptekeningen vinden we uiteraard Ollie B. Bommel (Roberto de Groot) en Tom Poes (Suzan Seegers) zelf. In de ondergesneeuwde wereld verplaatst het duo zich per boot, auto, vliegtuig en per skilat. Ja, je bedenkt het zo gek nog niet.

 

Waar de voorstelling minder goed in slaagt is het behouden van tempo. De snelheid waarmee je door een stripboek leest komt minder goed tot zijn recht op de bühne. Iets wat voorkomen had kunnen worden door dialogen aan te scherpen en het IQ van je publiek soms iets hoger in te schatten.

 

De Nieuwe IJstijd is een vermakelijke kindervoorstelling die zich onderscheidt door het inventieve gebruik van techniek. Striptekeningen vormen een zeer abstract, maar sfeervol decor. Mede dankzij een te traag tempo is het in ieder geval voor alle kinderen goed te volgen. Zelf zul je zeker niet op het puntje van je stoel zitten, maar een fijne voorstelling gegarandeerd.

 

 

Eerdere berichten :

• Recensie: Ramses 'Klein, maar groots in uitvoering'
• Recensie: Wicked 'Sensationeel'
• Filmreleases November / December
• Recensie: De Zangeres 'Voorstelling vol mankementen'
• Recensie: Droomvlucht 'Een magisch avontuur'
• Recensie: Miss Saigon ‘Voortreffelijke cast in ontroerend stuk’
• Recensie: De Producers 'Komisch meesterwerk'
• Recensie: Thomas 'Geslaagd entertainment voor de allerkleinsten'
• Recensie: Klein Duimpje ‘Joris en zijn moeder de Musical’
• Recensie: Nightmare ‘Komische voorstelling in griezelsetting’